Khutbah Bahasa Sunda 1 Muharam

Nyambut 1 MUharam

Alhamdulillah puji sareng syukur dipanjatkeun ka Allah anu parantos nakdirkeun ka urang sadaya tiasa deui ngalaksanakeun parintah Allah nyaeta Sholat Jum’at dina awal taun Hijriyah tepatna dina kaping 10 sasih Muharram.

Nyarioskeun bulan Muharram, pastina moal leupas tina peristiwa hijrahna Nabi Muhammad SAW ti Mekah ka Madinah yakni dina tahun 622 Masehi. Hijrah eta mangrupakeun tonggak ngawitannana kalender Islam, ieu hartina hijrahna Rosulullah SAW sarta para sahabatna ka Madinah tos berumur 1437 Hijriyah. Hiji Kajadian bersejarah anu perlu dikenang harti jeung kateladananana pikeun hiji pengorbanan anu sajati anu ngawujudkeun perlawanannana kana kabatilan sakaligus sikap anu kuat ngapayunkeun kapentingan misi agama saluhureun kapentingan anu sejenna, supaya tetep lestari kajaga tina kapunahan sok sanajan kudu ngorbankeun jiwa raga, ninggalkeun nagri nu dipikacinta, harta, jeng kulawarga anu dipikacinta.

Secara harfiah Hijrah hartina indah, secara istilah Hijrah ngandung dua harti, nyaeta hijrah makani jeung hijrah maknawi. Hijrah makani hartina pindah secara pisik ti hiji tempat anu kurang hade menuju ka hiji tempat anu leuwih hade, ti negeri kafir menuju ka negri nu pinuh ku kaimanan. Anapon Hijrah maknawi hartina pindah tina nilai anu kurang hade manuju ka nilai anu leuwih hade, tina kabatilan manuju kabeneran, tina kakupuran manuju ka islaman. Secara makani jelas Rosulullah SAW sareng para sahabatna geus ngalaksanakeun perjalanan ingkah ka Madinah kalawan menempuh padang pasir anu jauhna kurang leuwih 450km. Secara maknawi aranjeunna parantos hijrah demi terjagana misi Islam.

Hijrah kaasup hiji bukti anu paling penting sabab nyangkut kana katepatannana sikep saorang muslim dina ngawujudkeun kasetiaan jeng pembelaan. Oge mangrupakeun bukti hiji muslim dina ngawujudlkeun panolakan jeung rasa permusuhan kanu sakuduna dimusuhan. Dina sejarah para Rosul oge henteu lepas tina tradisi hijrah anu dilaksanakeun kalawan sumanget penegasan batas kasetiaan kaimanan anu manuju kana ridho Allah SWT saperti Ibrahim khoilullah anjeunna parantos ngalaksanakeun hijrah ti Babilon ka Palestina, ka Mesir, ti Mesir balik deui ka Palestina eta sadaya demi risalah suci.

Ibrah tina peristiwa hijrah taya kajaba bukti pengorbanan sajati kana syariat Allah SWT, para sahabat  parantos hijrah sareng Rosulullah SAW ngajauhan tina tekanan siksaan, jeung hinaan kaum kafir Qurais di Mekah henteu langsung ngajadikeun aranjeunna bebas tina ujian nu saterusna, contona cobaan ninggalkeun sumber kahirupan jeung perkara-perkara anu dipikacinta nu aya di tempat anu keur dicicingan. Sacara lahiriah manusa pasti bakal ngayatakeun ujian eta mangrupakeun ujian anu beurat. Kudu ninggalkeun nilai materi anu samemehna geus dirintis diperjuangakeun tur ditata pikeun bekel kahirupan aranjeunna saterasna aranjeunna kedah pindah ka tempat anu asing anu pinuh ku pertanyaan  “rek kumaha di ditu ?”. Tapi kusabab rasa kacinta ka Rosulullah SAW jeung kacinta kana dinullah, maka kacintaan kanu sejenna bisa dielehkeun.

Pelajaran anu sejenna tina hijrah nganyatakeun ayana mumusuhan abadi antara kabatilan jeung bebeneran. Allah ngadawuh tina surat Al-Baqarah ayat 147 :

Hartina : Ari bener eta dating ti Rabb anjeun maka kade anjeun ulah asup ti golongan jelema anu ragu-ragu.

Makna hijrah anu sejenna lamun bener-bener dihayati tiap muslim pikeun saterusna diterapkeun tina sendi-sendi kahirupan bakal ngajadikeun perubahan pikeun umat muslim anu ngarandapannana, sabab dina dirina Allah SWT geus nendeun modal anu kacida gedena jeung kakuatan anu luar biasa nyaeta katauhidan, kadzat anu maha gagah tur maha sampurna.

Kusabab kurangna kasadaran atanapi teu merhatikeun kana modal nu dipimilikna ngakibatkeun potensi eta lemah tur teu aya mangfaatna sahingga urang sering teu boga kakuatan dina nyinghareupan persoalan hirup.

Bukti tina kurangna kasadaran kana potensi anu dipimilikna bisa bersifat pribadi atanapi kelompok. Sacara pribadi hal eta bakal ngajadikeun pribadi anu lemah tina mikir, lemah tina perasaan, jeng lemah tina gawe anu akhirna nimbulkeun sipat males atanapi kedul hirup sapopoena dipinuhan ku panglamunan anu moal bisa aya buktina. Sedengkeun sacara kelompok bakal nimbulkeun lemahna hiji bangsa, hiji generasi, atanapi umat anu bakal ngalahirkeun generasi anu teu berkembang, umat anu rapuh jeng bangsa anu teu maju-maju.  Padahal Allah geus ngajadikeun umat Islam hiji umat anu mulia darajatna. Dawuhan Allah SWT dina Surat Al-Imran ayat

Hartina : Jeung anjeun ulah ngabogaan sikap lemah jeung ulah ngarasa sedih padahal anjeun jalma-jalma anu paling luhur darajatna lamun aranjeun jalma-jalma nu beriman.

Kadang urang teu sadar yen urang ngabogaan potensi pikeun ngatur jadi imam umat nu sejenna, jadi imam peradaban jeung budaya. Sabenerna Allah geus mere kasempatan pikeun urang supaya jadi umat anu panghade-hadena di mata dunia. Urang sadaya sok poho yen Allah mere potensi pikeun jadi umat pilihan, umat penengah nu mampu mere rahmat jeung kaamanan pikeun umat nu sejenna, mampu nyebarkeun kaadilan, ngalindungi hak-hak manusa jeung menghargai martabat manusa.

Ti dawuh Allah dina Surat Al – Imran ayat 110 :

  

Hartina : arajeun kabeh umat anu panghade-hadena dilahirkeun pikeun manusa anu bisa marentah kana hade jeung nyarek kana kamungkaran. Tapi akibat kasarakahan jeung katamakan, sifat iri, dengki, hasud jeung nu sejenna urang sadaya geus kaluar tina jalur anu tos dirancang ku Allah anu akibatna lain wae ngarugikeun si pelaku tapi ngarugikeun kanu sejenna.  Oge kusabab pagawean manusa nu geus jauh tina aturan Allah nyababkeun agama Islam anu sakitu luhur darajatna jeung nu paling mulia jadi kakotoran ku noda-noda teu hade nu dilakukeun ku eta manusa, akhirna bakal dimanpaatkeun ku jalam-jalma anu teu resep kana Islam. Buktina ayana sesebutan yen Islam agama radikal, militan, jeung Islam identik jeng teroris. Padahal sabenerna Islam agama nu mawa kadamaian sarta jadi rahmatan lillahilamin.

Ku kituna mangga urang sami-sami lebetan ieu taun baru 1437 Hijriyah kalawan nyandak sumangetna hijrahna Rosulullah jeung para sahabatna tina ngajaga kamurnian Islam jeung kalestarian Islam ku cara setiap langkah polah urang sadaya akur jeug aturan anu geus ditangtukeun ku Allah SAW jeung Rosulna. 

Categories: PAI